Ας ξεκινήσουμε με την κλασσική ετυμολογία της λέξης Budo: Bu = πόλεμος ή πολεμικός & Do = δρόμος ή μονοπάτι.
Ωστόσο η λέξη do προέρχεται από Βουδιστική Σανσκριτική λέξη που σημαίνει «μονοπάτι προς την διαφώτιση». Επομένως αναφερόμενοι σε δρόμο, μιλάμε ουσιαστικά για «τρόπο ζωής».
Δεν είμαι αρμόδιος να κρίνω τη θρυλική βάση στην οποία στηρίχθηκε ένα πολύ μεγάλο μέρος της Ιαπωνικής παράδοσης ανά τους αιώνες, ωστόσο η όποια ενασχόληση με το αντικείμενο, η απαρχής κι εξ ορισμού συμμόρφωση με τους κανόνες του Ninpo που εκπορεύονται από το Budo και το ελκυστικό υπόβαθρο καλυμμένο από μυστηριακό πέπλο που εξάπτει τη φαντασία και συναρπάζει τους ψυχή τε και σώματι ασκούμενους μιας πολεμικής τέχνης, με οπλίζουν με το θάρρος να εκφράσω την (ταπεινή) γνώμη μου και τις πεποιθήσεις μου για τον ευγενή πλην πολύπαθο «Δρόμο του Πολέμου».
Στα αυτιά μου αντηχεί σαν μια φιλοσοφία ζωής, σαν ένα σύνολο ιδεών σφυρηλατημένων από την πάροδο των αιώνων και την επίδραση των παραδόσεων, των γνώσεων και των εμπειριών όσων οριοθέτησαν αυτό το μονοπάτι.
Ο «Πόλεμος» βέβαια μπορεί να παραπέμπει σε πεδία μαχών, στρατιώτες, οπλισμό και πανοπλίες, ωστόσο πιστεύω ότι εκφράζει πολλά περισσότερα από την υλιστική έκφραση του πολέμου. Πόλεμος είναι και ο αγώνας για καθημερινή επιβίωση, για συντήρηση της οικογένειας, ο μόχθος για διατήρηση των προσωπικών αξιών και της αξιοπρέπειας, η προσπάθεια για υστεροφημία και μεταγενέστερου σεβασμού και εν τέλει η αέναη μάχη μεταξύ του προσώπου μας και του εαυτού μας, της καρδιάς μας και του μυαλού μας, των πρέπει και των θέλω μας, του είναι μας και του εγώ μας.
Η φιλοσοφία λοιπόν αυτή οδηγεί τον ασκούμενό της στην απόκτηση εφοδίων τα οποία είναι απόλυτα σεβαστά σε κάθε κοινωνία που αναπτύχθηκε σε τούτο τον πλανήτη.
Η προσήλωση σε ένα ηθικό στόχο, η διατήρηση της ψυχραιμίας και η προσαρμογή στην αλλαγή των συνθηκών, η σωστή και σύντομη («λακωνική» θα λέγαμε ως Έλληνες) ολοκλήρωση ενός καθήκοντος, η εκτίμηση και η αναγνώριση της αξίας των ανθρώπων γύρω μας (εχθρών και φίλων), η γνώση από τα λάθη μας, είναι στοιχεία που πάντοτε εκτιμώνται ως προσόντα για κάποιον που τα εμφανίζει.
Όλα αυτά ωστόσο δεν μπορούν να γίνουν αντικείμενο και κτήμα ανθρώπων που ζουν μίζερα, μισούν τον κόσμο γύρω τους και νοιώθουν ανικανοποίητοι με το οτιδήποτε.
Ο άνθρωπος πρέπει να εμπιστεύεται πρώτα ο ίδιος τον εαυτό του για να τον εμπιστευτούν και οι άλλοι, να νοιώθει κι ίδιος αισιοδοξία για να δώσει τη θετική του ενέργεια σ’ ό,τι κάνει και η αυτοπεποίθηση αυτή συνολικά να τον οδηγήσει σε μια ζωή που κυλά ευχάριστα. Το δρόμο για τη συγκεκριμένη πρακτική τον δίνει κι ο ίδιος ο Soke Masaaki Hatsumi με την προτροπή του στους ασκούμενους στο Ninpo (Budo Taijutsu) να εντάξουν στη ζωή και τις αισθήσεις τους το γέλιο, τη χαρά, την αισιοδοξία.
Όπως είναι λογικό, το βάθος και εύρος μιας τέτοιας θεώρησης με απειρία ιδεών και πρακτικών εφαρμογών, έχει νόημα όταν προέρχεται από ολόκληρο το είναι του ανθρώπου, δηλαδή το σώμα, το μυαλό αλλά και τις πράξεις του σαν ενιαίο σύνολο. Αν για παράδειγμα κάποιος δρα με τους κανόνες του Budo καθ’ υποχρέωση αλλά διαφωνεί μ’ αυτούς, είναι πολύ πιθανό να ξεσπάσει σταματώντας να υποκρίνεται και να υποχρεώνεται με αποτέλεσμα να λοξοδρομήσει.
Βέβαια η εγκαρτέρηση δηλαδή η υπομονετική και συνεπής διαβίωση στα πλαίσια του Budo (και στην περίπτωση του ninjutsu η υπομονετική αντοχή στις δυσκολίες που επιφέρει η εξάσκηση σε σώμα και πνεύμα) είναι προτέρημα διότι όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι «αγαθά κόποις κτώνται».
Για να κλείσω θα αναφέρω απλά ότι παραλαμβάνοντας τόσα πολλά νοήματα από τις ιδέες που διδάσκει το Budo, είναι λογικό να αντιληφθεί κανείς πως μια βαθιά φιλοσοφία που οδηγεί στην ευγενή και ταπεινή πορεία ζωής του ανθρώπου, δεν διδάσκει τη χρήση βίας σαν μέσο επίλυσης των προβλημάτων μας αλλά σαν ύστατη λύση υπεράσπισης του κόσμου μας όταν ο λόγος (ομιλία και λογική) πέφτει στο κενό. Νομίζω ότι απαιτείται λοιπόν ωριμότητα για όποιον ασκείται στο Budo και ακολουθεί τους κανόνες του ώστε να μην προκαλεί προβλήματα στους άλλους ή και στον εαυτό του μόνο και μόνο για να επιδείξει τις ικανότητές του.
Θα ήθελα πολύ να μάθω και άλλες απόψεις σχετικά με το Budo και τη φύση του από οποιονδήποτε έχει ασχοληθεί με αυτό όσο βαθιά κι αν είναι αυτή η επαφή, κι αν βρείτε κάτι εντελώς παράλογο και απαράδεκτο στις σκέψεις μου παρακαλώ διορθώστε με!
Γκαγκούσης Βασίλης